นายพล ชอย ฮอง ฮิ (Choi Hong Hi) เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 1918 ณ  เมือง ฮวา แด (Hwa Dae) จังหวัด มยอง จุน (Myong Chun) ในประเทศเกาหลี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ)

ในวัยเด็กเขามีร่างกายที่อ่อนแอ แต่หัวแข็ง จนทำให้เขาต้องออกจากโรงเรียนตั้งแต่อายุ 12 เพราะว่าไม่ต้องการเรียนภาษาญี่ปุ่น (ในขณะนั้นเกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น) หลังจากที่ออกจากโรงเรียนแล้ว เขาได้เข้าร่วมกับขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น

ต่อมาชอยถูกตั้งค่าหัว ทำให้พ่อของเขาส่งเขาไปศึกษาเล่าเรียนการประดิษฐ์ตัวอักษร (เข้าใจว่าน่าจะเป็นการเรียนเขียนผู้กัน) กับอาจารย์ ฮัน อิล ดอง (Han Il Dong) ซึ่งอาจารย์ท่านนี้ก็เป็นยอดฝีมือในวิชา เทเคียน (Taek Kyon) ซึ่งเป็นศิลปการต่อสู้โบราณของเกาหลีที่ใช้เท้าเป็นหลัก

ในตอนแรกนั้น อาจารย์ฮันสอนเทเคียนให้กับชอยเพื่อทำให้ร่างกายแข็งแรงเท่านั้น แต่ชอยไม่ได้ต้องการแค่ความแข็งแรงของร่างกายเท่านั้น เขายังต้องการความแข็งแกร่งของฝีมืออีกด้วย และด้วยความพยายามไม่นานนักเขาก็บรรลุวิชาเทเคียนด้วยวัยเพียง 18 ปี

ในปี 1937 ชอยได้ถูกส่งตัวไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่น (ในช่วงนั้นประเทศญี่ปุ่น มีนโย บายเผยแพร่วัฒนธรรมให้แก่ประเทศที่อยู่ภายใต้การปกครอง) ต่อมาชอยได้ฝึกฝนวิชาคาราเต้สำนักโชโตกัน โดยอาจารย์คิม ซึ่งเป็นครูสอนที่สำนักและเป็นชาวเกาหลีเหมือนกับชอย แต่ชอยเล็งเห็นว่าท่าเตะของวิชาเทเคียนนั้นมีประสิทธิภาพมากกว่าท่าเตะของคาราเต้ เขาจึงนำท่าเตะของเทเคียนมาประยุกต์เข้ากับคาราเต้ ทำให้วิชาของชอยนั้นแตกต่างออกไป

ต่อมาได้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้น ชอยได้ถูกส่งตัวกลับเกาหลีในฐานะทหารเกณฑ์ของญี่ปุ่น แต่ด้วยความรักชาติรักบ้านเกิด ชอยจึงเข้าร่วมกับขบวนการใต้ดินที่ต่อต้านญี่ปุ่น จนในที่สุดเขาก็ถูกจับได้ และถูกนำไปขังคุกทหาร

ขณะที่เขาถูกขังอยู่เขาได้ทำการคิดค้นท่ามวยขึ้นโดยพัฒนามาจากกาต้าที่เป็นท่ารำของคาราเต้ เหตุผลเพราะว่าการฝึกกาต้านั้นต้องใช้พื้นที่พอสมควรแต่ในห้องขังนั้นมันเล็กเกินไป และเขายังได้สอนวิชานี้ให้กับเพื่อนๆร่วมห้องขังด้วย ในขณะนั้นวิชาของชอยยังไม่มีชื่อเรียก

หลังจากญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงคราม ชอยได้ถูกปล่อยตัวออกมาแต่ชื่อเสียงของเขาในฐานะผู้ที่สอนมวยอยู่ในคุกนั้นได้ขจรขจายออกไป เขาเข้าร่วมกับทางการทหารในยศร้อยโท และได้ทำการสอนวิชาของเขาให้แก่ทหารในกองทัพ

ในช่วงแรกทหารอเมริกาเรียกวิชาของชอบว่า โคเรียคาราเต้ (Korea Karate) ชอยจึงทำเรื่องไปถึงกองทัพและขนานนามวิชาของเขาว่า "เทควันโด" ซึ่งแปลว่า"ศิลปการใช้มือและเท้า"

ในปัจจุบันเทควันโดได้แพร่หลายไปทั่วโลก มีคนฝึกมากกว่า 2,000,000 คน และถูกบรรจุเป็นกีฬาสากลในหลายๆการแข่งขัน